In dit project onderzoeken kunstenaar Esther Polak en wetenschapper Michiel de Lange het paradoxale karakter van mobiele technologieën. Mobiele technologieën maken enerzijds grotere individuele vrijheid mogelijk, doordat ze mensen in staat stellen beperkingen van plaats en tijd te overkomen. Anderzijds structureren en controleren deze mobiele technologieën. In het geval van de mobiele telefoon bijvoorbeeld in de verwachting om bereikbaar te zijn, altijd en overal. Een andere paradox van mobiele technologieën is die van de beleving van plaats. Is afstand irrelevant geworden door de mobiliteit die de mobiele telefoon mogelijk maakt? Worden wij allen nomaden die overal en nergens kunnen functioneren? Of draagt mobiele technologie juist bij aan het smeden van hechtere lokale netwerken? En wat betekent dit voor gevoelens van nabijheid tot anderen?

NomadicMILK richt zich op een groep mensen die van oudsher al 'mobiel' zijn, namelijk de nomadische Fulani-herders in West-Afrika. Het project brengt in kaart en verbeeldt hoe de Fulani ruimte, plaats en mobiliteit beleven wanneer zij geconfronteerd worden met nieuwe technologieën die oude concepten van mobiliteit beïnvloeden. Het project zal met behulp van GPS-technologie (global positioning system) de bewegingen van Fulani in noord-Nigeria in kaart brengen. Deze technologie wordt ingezet als een hedendaagse vorm van landschapsschilderen. Tevens zal gekeken worden op welke manier het gebruik van de mobiele telefoon bijdraagt aan de beleving van ruimte en plaats.

Er wordt samengewerkt met een antropoloog die ervaring heeft met de Fulani, alsmede met de Nederlandse Ambassade in Abuja (Nigeria).

Voor meer informatie over NomadicMILK:

de NomadicMILK-site www.nomadicmilk.net
webblog van Michiel de Lange http://www.bijt.org/wordpress



Foto's (van boven naar beneden):
Esther Polak, schets voor robot
Vee van de Fulani-herders (foto Ab Drent)